Namenswappen           Köhler

Stand:

Mittwoch, 14. Januar 2026

Wappen von Ostfriesland

Cristine un Andreas hett mi erlaubt, dat ik ihr Texte wiedergeben darf.

In de Olljahrsdagen kwemen elke Jahr ’n paar Frünnen van mien Mann bi uns. Bi een Grog, of twee, gung dat d’r denn bilang, as unnern in d’ Gulf. So as hier: „Hest Du al hört, Harm sien Huus is verköfft worden?“, meen Georg. „De oll Bratz is ja nix mehr wert“, sä Kalli. „De Froo, de dat köfft hett, wies mi, dat in de Keller nu en Futterlager is! Ik hebb hör erstmaal upklärt“, meen he. „Leev Froo, weten Se, wenn de Keller proten kunn, denn kregen Se rood Ohren!“
Wieder kweem he neet, de darde van de Rummel, de sük hier truff, kweem rin. „Heini, sett di hen“, sä Karl, „ik wull nett van Harm sien Keller vertellen!“
„Oh ha“, sä Heini, „hest du daar ok übt?“
„Büst Du verrückt, nä, nä, ik neet!“
De veerde, Hannes, kweem rin un wunner sük, dat de dree van all Lachen un Fingerwiesen heelneet mitkregen dat he rin kweem. „Moin mitnanner, laat mi mitlachen“, meen he. „Ja“, snüker Georg, „wi kaam ja heelneet to Word, dat geiht um Harm sien Keller!“
„Okay Jungs, ik gah wär to“, meen he, dreih sük um un leep wär weg. Ik froog: „Wat weer dor denn, in de Keller?“ Hannes kweem wär torügg: „Ja, Georg, denn vertell Christin man even wat daar in de Keller weer. Ik segg nix, un nä, ik weer daar neet in – man ji bestimmt!“
„Hallo, wat büst Du denn för Een“, repen de dree annern. Ik keek Georg nu fragend an. „Also“, fung he nu an, „dat weer so, mit de Keller. Dat weer en Liebesoase hier unnert Moor. Daar gungen de Törfgravers hen um sük to vergnügen un de halvwussen Jungens to üben – weetst woll.“ Oha, doch ik, wenn dat al so anfangt, dat kann ja noch wat worden! Olljahrsdagen, Rauhnächte un Mannlüügeheimnisse. Ik meen: „Prost Neiijahr, ik gah denn maal!“
Christine Günnel
 

[Platt Sieden 1] [Platt Sieden 2] [Platt Extra] [OOSTFREESK SPRÖÖKJE] [Hanse] [Links]