Namenswappen           Köhler

Stand:

Samstag, 10. Oktober 2026

Wappen von Ostfriesland

Cristine un Andreas hett mi erlaubt, dat ik ihr Texte wiedergeben darf.

Uns Rasentrimmer wurr vör en paar Nachten klaut. Een maal up Terasse stahn laten un weg weer he. Wat is dor för en Volk in düstern unnerwegens? Dor worst rein bang.
Na sowat, is man in de komend Nachten ja en beten wakerder as anners. Veer Ühr weer ’t. Tomol funn de Hund an to blaffen. Ik hebb mien Mann, de tegen mi leeg, anstött. „Dor is well, kickst Du even na?“ „Well, wat, wor – ik kann neet so tomol hoog, wach even?“ „Nä, bit Du hoog büst, is de weg!“, meen ik, un staap in mien Sluren.
Uns grood Hund, de sull de Undöög woll even wiesen, dat he hier nix to söken harr. Ik also de Butendöör open mokt un rut. De Hund floog mit en gewaltig Geblaff in uns Tuun. Man na teihn Meter dreih he um, mit Steert tüsken de Been lepp he an mi vörbi in uns Slaapkamer un kroop unner mien Mann sien Bedd.
Ik mutt segen, mi stunn de Verstand still. Wat weer dat? Man harr doch en Mann un en Hund, damit de en in so’n Fall helpen un vör dat Böös bewahren. Ik leep nu ok in d’ Slaapkammer un beklaag mi: „Dat gifft ja woll neet, Du kruppst unner de Bedddeck, de Hund unner Dien Bedd un mi laten Ji Buten in düstern stahn! Balou, koom dor unner de Bedd weg!“, reep ik. Nix, de bleev dor liggen. „Wat is, wullt Du neet hoog?“, froog ik mien Keerl. „Nä, de is doch all lang weg. - Wenn dor overhoopt well weer!?“, meen he.
Un denn noch dat: „Sluut de Butendöör wär to un legg Di tegen mi hen, hier kann Di keeneen wat doon, wi passen al up Di up!“ He dreih sük um, nüssel mit sien Bedddeck un mook sien Ogen to. Ik stunn dor immer noch in mien Nachthemd un Sluren un doch: „Recht hett he, hier bün ik good uphoben!“ Ik kroop wär unner mien mooi warm Bedddeck. Christine Günnel
 

[Platt Sieden 1] [Platt Sieden 2] [Platt Kolumne] [EU-Charta] [OOSTFREESK SPRÖÖKJE] [Hanse] [Links]