|
Junge nä, dat gung d’r bi lang, as unnern in d’ Gulf. Keen Wunner, se harren ja Maantenlang neet tosaam seten. - Urlaubstied even - Dree van hör weren lesd Jahr Rentners worden un elk harr sien Levensversicherung utbetahlt kregen. De een harr daarvan sien Dack isoleert, de anner kreeg neei Bedden un Gerd harr sük en E Auto köfft. Oha, ’n E Auto, dat weer ja nu man so wat. „Holl mit up mit de Dinger. Daar kummst ja neetmaal mit bit na Hambörg!“, reep Harm. „Oh, du nu wär“, meen Johann. „Wenn dat na di gung, denn fuhrst du noch mit dien Vaders Gogomobil!“ Hans verslook sük in sien Beer, Otto sloog lachend up de Tafel. Nu weer d’r keen hollen mehr. Se lachten wat man gung. „Weten ji noch as Harm sien neei Auto bestell un he unbedingt de Fensterkurbel daar in hebben wull?“ „Oh ja, un de geev dat doch neet mehr.“, meen Gerd. „Genau, siet de Tied hest du doch de Nothammer in d’ Handfack liggen, - nee Harm?!“ Se lachten sük wär weg. „Wat menen Ji woll, wenn ik bi Winterdag maal in de Kanal slidder, denn fallt de Elektronik ut. Un löv man neet, dat ik in dat Gubelwater versuppen will. Ik nähm de Hamer, hau de Schieven d’r ut un kann mi redden!“ „Ja, dat meenst du ok bloot!“, lach Johann. „Du kummst doch mit dien dicke Buuk heelneet dör dat Fensterlock!“ Nu weer ’t heel un dall vörbi, se kregen sük vör lachen heelneet wär in. So gung dat bi de Mannlüü d’r bi lang. Bi de Froolüü weer ’t neet völl anners, se haren de Druckpotten bi de Ohren. „Holl up mit de Dinger, ik harr de Bohnsopp an de Müren sitten!“, meen Hanna. „Mien Moder is de Atompott so um de Ohren flogen, dat dat Ventil in de Böhn sitten bleev!“, vertell Janni. Junge ja, wat mooi dat ’n even wär binanner sitt.Christine Günnel
|