|
Unnerwegens mit de grote Zoo23.04.2026
Urlaub! Verhaal! Freje Dagen! De mooiste Tied van dat hele Jahr. Tied för Beleevnissen. Tied för freje Gedachten. Tied, maal wat anners to sehn.
Ik hebb maal höört, dat de Swegermoder van Günther Jauch tegen hum seggt hebben sall, dat in sien Senden de grote Zoo van Gott binanner komen deit. Of disse Spröök ok so stimmen deit, dat weet ik neet seker. Man siet Jahr un Dag proten wi nu van „de grote Zoo van Gott“, wenn wi mit vööl verscheden Minsken unnerwegens sünd. Ja, wiss, de Zoo van Gott is groot. Daar gifft dat nix in, wat dat neet geven deit.
De grote Zoo van Gott seh ik alltied, wenn ik mit mien Familie up Reisen gah. Wi hören daar ok mit bi. De grote Zoo slutt all mit in. Ok uns.
Uns Reis fung mit en Zugfahrt an. In de Iesenbahn kwamm al in Nörden de grote Zoo van Gott binanner. Wi satten in en Ofdeel mit Minsken, de van Nörden bit na Rheine allmanan mit hör Mobieltje telefoneert hebben. Wi satten mit Lüü in de Zug, de frünnelk wassen un de mooiste Gesprecken mitnanner harren. Daar satten Lüü, de Boken leest hebben. De neeiste Ostfresenkrimi van Klaus-Peter Wolf was daar heel faken mit bi. Tiedschriften hebb ik up de hele Fahrt neet sehn. Villicht sünd de en bietje to de Mood ut. Of to düür. Denn kopen de Lüü lever futt en rechtschapen Book of rullen stadig up hör Mobieltje up un daal. En Mitfahrer harr as Pingel an sien Mobieltje de Musik van de Senden mit de Muus. Ok en Beleevnis, wenn denn in dat vulle Ofdeel dat Mobieltje lüddt un lüüdt. Dat mooiste Deer in de Zoo van Gott was aver heel seker de Frau, de in de Zug Eteree un Drinkeree anbeden dee. Mit hör Dörseggens hett se uns all helebest unnerhollen. Neet blot eenmaal! To Sekerheid all 15 Minüten. Ik hebb lang neet mehr so lacht un lang neet mehr so düchtig Spaaß hatt. Se harr en Stimm, bi de een gaar neet weghören kunn. As en Piepvögel, de Lachgas inaamt hett. As en Krickaant, de all anboden Piccolotjes al sülvst intus hett. Leve Gastro-Servicekraft, wenn du dat hier lesen deist: Geern much ik di maal kennenlehren! Wi sullen maal en Piccolo mitnanner drinken! Ik hebb düchtig Pläseer up de Tour mit di hatt.
Mien oll kakelbunte Kuffer mit de Sardinendösen-Biller hett up de Reis en Rull verloren. Nu mutt ik mi en neje Kuffer kopen. Ok dat höört daar mit bi, in de grote Zoo van Gott.
Antje Lübben
|
